Kalendarium

Sobota, 2017-11-25

Imieniny: Elżbiety, Katarzyny

Statystyki

  • Odwiedziny: 282439
  • Do końca roku: 36 dni
  • Do wakacji: 209 dni
Jesteś tutaj: Start / Metody pracy

Metody pracy

METODY  I  FORMY PRACY

Aby dziecko mogło się wszechstronnie rozwijać  nauczyciele w naszej placówce wykorzystują szereg różnorodnych metod  poczynając od tradycyjnych tj. metody słowne , czynne,  percepcyjne  po  aktywizujące , problemowe i twórcze. Dobór metod zależy od indywidualnych możliwości dzieci oraz od tego, jakie umiejętności zaplanowaliśmy kształcić w danej chwili .Wszystkie metody pracy z dzieckiem uwzględniają podstawową  formę jego aktywności, tj. zabawę                                                                                                                             Podstawowymi formami organizacyjnymi pracy jest działalność: indywidualna, zespołowa, zbiorowa (praca z całą grupą)

Metoda nauki matematyki prof. E. Gruszczyk- Kolczyńskiej                                                       Wykorzystuje możliwości i prawidłowości rozwojowe małego dziecka. Pozwala dziecku działać, doświadczać, rozwiązywać problemy, wyciągać wnioski, przewidywać cieszyć się z każdego działania . uczy logicznego myślenia i rozwija wyobraźnię . zwraca uwagę na ważny aspekt hartowania emocjonalnego dziecka , nabywania odporności emocjonalnej, np. poprzez konstruowanie gier.

Metoda Dobrego Startu Marty Bogdanowicz                                                                                   Założeniem Metody Dobrego Startu jest jednocześnie rozwijanie funkcji językowych, funkcji spostrzeżeniowych: wzrokowych, słuchowych, dotykowych, kinetycznych (czucie ruchu) i motorycznych oraz współdziałania między tymi funkcjami, czyli integracji percepcyjno- motorycznej. Są to funkcje, które leżą u podstawzłożonych czynności czytania i pisania. Ćwiczenia prowadzą do większej harmonii psychoruchowej: wyższego poziomu rozwoju i współdziałania funkcji intelektualnych ( mowy, myślenia) i instrumentalnych   (spostrzeżeniowo- ruchowych). Dzięki temu dochodzi do prawidłowego wykonywania czynności ruchowych we właściwym czasie i przestrzeni, w harmonii z czynnościami poznawczymi, w tym językowymi.

Metoda Ireny Majchrzak – zabawy z literami                                                                                     Odimienna metoda nauki czytania stosowana jest już wśród  małych dzieci. Punktem wyjścia jest pokazanie dziecku jego imienia – „wizytówki”, a następnie imion znanych bliskich mu osób. Dzięki temu dziecko zauważa, iż imię można nie tylko usłyszeć i wymówić, lecz również zobaczyć, że samo dziecko zostało przedstawione w kształcie liter, lub, że zostało schowane za zasłoną liter. Następne etapy to wiele gier i zabaw pozwalających dzieciom na poznanie pozostałych imion, wyrazów, oraz liter alfabetu. „Sprawdzanie obecności”, „ściana pełna liter”, „deszcz imion”, „targ liter”, „gra w sylaby”, „nazywanie świata” i inne sformułowania – to nazwy ćwiczeń oraz hasła charakterystyczne dla metody dr Ireny Majchrzak.

Metoda sylabowa (inaczej symultaniczno-sekwencyjnametoda krakowska)                                        Metoda symultaniczno-sekwencyjna to skuteczna metoda nauki czytania opracowana przez doświadczonego logopedę prof. Jagodę Cieszyńską. Nauka czytania sylabami naśladuje etapy rozwoju mowy dziecka - od samogłosek, sylab, przez wyrażenia dźwiękonaśladowcze do wyrazów i zdań . Metoda  ta oddziałuje na wszystkie procesy związane z nauką czytania, m.in. na pamięć słuchową, analizę i syntezę wzrokową oraz koordynację wzrokowo-ruchową. Istotną rolę odgrywają tutaj ćwiczenia ogólnorozwojowe, które urozmaicają pracę i wspomagają naukę czytania.  Wzwala w dzieciach pozytywne nastawienie do czytania, a w późniejszym okresie życia ułatwia naukę. Czytanie ze zrozumieniem umożliwia dzieciom szybkie wykonywanie zadań szkolnych, dzieci uczą się w ciekawy i przyjemny sposób.

Burza mózgów                                                                                                                                                    Jest to najprostsza metoda aktywizująca. Pozwala na zgromadzenie w krótkim czasie dużej ilości pomysłów na rozwiązanie jakiegoś problemu. Plusem tego sposobu jest możliwośćmodyfikowania cudzych pomysłów lub na zasadzie skojarzenia , podawanie innych. Wczasie burzy mózgów pracuje się indywidualnie, ale na rzecz całego zespołu, któregozadaniem jest zgromadzenie jak największej liczby pomysłów czy faktów do danegoproblemu. Burzę mózgów stosuje się jako rozgrzewkę umysłową,  dla ustalenia zakresu posiadanej wiedzy, utrwalenia wcześniej zdobytej wiedzy czy  znalezienia najlepszego rozwiązania jakiegoś problemu Zastosowanie podczas pracy z dziećmi burzy mózgów pozwala na: włączenie wszystkich dzieci do pracy,  szybkie zgromadzenie dużej ilości pomysłów przeprowadzenie rozgrywki umysłowej naukę zwięzłego wyrażania myśli sprawdzenie posiadanej wiedzy.

Metoda projektu                                                                                                                                             Jedną z kluczowych umiejętności jakie   dziecko  powinno wykształcić  jest  twórcze myślenie. Taką możliwość daje metoda projektów. Polega ona na wykonaniu przez dzieci zadań poprzez samodzielne poszukiwania pod opieką nauczyciela. Dzieci w trakcie pracy nad projektem uczą się: - przeprowadzania rozmów, samodzielnego poszukiwania materiałów, współdziałania w grupie i odpowiedzialności.

Metoda Paula Dennisona ( kinezjologia edukacyjna)                                                                             Metoda, której twórcą jest Paul Dennison, zwana jest Gimnastyką Mózgu lub inaczej Kinezjologią Edukacyjną .  Jest to metoda ukierunkowana na usprawnianie procesu uczenia się, na stymulowanie rozwoju intelektualnego dziecka, aktywizowanie systemu nerwowego i uwalnianie od blokad, które pojawiają się podczas stresu. Od innych metod wspomagających proces uczenia wyróżnia się tym, że jest oparta w głównej mierze na ruchu.        Ćwiczenia "Gimnastyki  Mózgu":                                                                                                        poprawiają ekspresje słowną i twórcze myślenie,                                                                                           usprawniają percepcję wzrokową i słuchową,                                                                                           poprawiają koncentrację, koordynację wzrokowo - ruchową i słuchowo - ruchową,                                            ułatwiają zapamiętywanie,                                                                                                                                   wzmacniają koordynację i pracę obu półkul mózgowych,                                                                       usprawniają pamięć długoterminową i krótkoterminową,                                                                       umożliwiają rozwój abstrakcyjnego myślenia, poprawiają koordynację lewej i prawej strony ciała,           pogłębiają oddech,                                                                                                                             wspomagają pozytywne nastawienie,                                                                                                                     równoważą emocjonalnie,relaksują,                                                                                                                        poprawiają umiejętności komunikacyjne

Metoda pedagogiki zabawy wg Polskiego Stowarzyszenia Pedagogów i Animatorów  KLANZA       Metoda  oparta jest na wielokierunkowej aktywności dziecięcej . Łączy ona ruch , muzykę taniec , działania plastyczne , poznawcze. Do ciekawych należą te  z chustą animacyjną . doskonale wpływają na integrację grupy, wyzwalają pozytywne emocje.

Metoda aktywnego słuchania muzyki według Batii Strauss Metoda Batii Strauss pozwala na przybliżenie dzieciom muzyki klasycznej. Dzieci aktywnie słuchają tzn. słuchając, wykonują proste ruchy rytmiczne siedząc, lub proste ruchy taneczne proponowane przez nauczyciela. W przypadku dzieci młodszych są to proste ruchy ilustracyjne, krótkie opowiadania związane z każdym utworem muzycznym. Poprzez „aktywne słuchanie” dzieci nieświadomie poznają strukturę utworu muzycznego. Kontakt z muzyką jest dla dziecka źródłem twórczych poczynań, różnorodnych poszukiwań, stymuluje dziecko do samo wyrażania się (np. w tańcu, śpiewie). Poprzez kontakt z muzyką rozwijają się u dziecka dodatnie cechy charakteru, zdolności poznawcze, a cała osobowość kształtowana jest harmonijnie i wielostronnie.

Techniki  parateatralne ( drama, pantomima, teatrzyk kukiełkowy, pacynkowy, paluszkowy)              Teatr ma ogromne walory kształcące, wychowawcze oraz terapeutyczne. Uczy poczucia współodpowiedzialności, samodyscypliny, koncentracji uwagi, radzenia sobie z sytuacją stresową, ćwiczy pamięć oraz daje satysfakcję z wykonanej pracy.

Drama  to metoda dydaktyczno – wychowawcza , umożliwia  poznawanie świata poprzez działanie, rozwija osobowość dziecka. Jej podstawą jest fikcja wyobrażeniowa, bycie w roli Drama podtrzymuje spontaniczną ekspresje i skłonność do zabawy. Stwarza możliwość rozwoju zmysłów – słuchu, węchu, dotyku, wzroku-  wyobraźni, panowania nad własnym ciałem i nad emocjami.

Słuchanie muzyki relaksacyjnej                                                                                                                         Jest ona najprostszą a zarazem bardzo skuteczną formą kształtowania pozytywnych emocji wśród dzieci polegającą na słuchaniu krótkich utworów lub fragmentów odpowiednio dobranej muzyki artystycznej, poważnej. Muzyka relaksacyjna na bardzo duży wpływ na zdrowie i dobre samopoczucie. Pozwala ona redukować stres, lęki, depresje. Bardzo ważna w doborze muzyki do ćwiczeń jest tonacja, tempo, oraz czynniki psychologiczne, fizjologiczne i estetyczne, po to by spowodować różnorodne reakcje słuchowe, fizyczne i emocjonalne. Każdego dnia w każdej grupie wiekowej w naszym przedszkolu dzieci leżąc na ulubionych kocykach odpoczywają słuchając w/w muzyki.

Metoda ruchu rozwijającego Sherborne                                                                                                       Udział w ćwiczeniach metodą W. Sherborne ma na celu stworzyć dziecku okazję do poznania własnego ciała, usprawnienia motoryki, poczucia swojej siły, sprawności i związku z tym możliwości ruchowych. Dziecko zaczyna mieć zaufanie do siebie, zyskuje też poczucie bezpieczeństwa. Podczas ćwiczeń ruchowych dziecko może poznać przestrzeń, w której się znajduje, przestaje ona być dla niego groźna. Czuje się ono w niej bezpiecznie, staje się aktywne, przejawia większą inicjatywę, może być twórcze. Dzielenie przestrzeni z drugą osobą nie musi być zagrażające, może stać się źródłem współprzeżywania. Nawiązania bliskiego kontaktu, opartego na zaufaniu i współpracy, daje możliwość poczucia wspólnoty i przeżycia szczęścia.

Metoda malowania dziesięcioma palcami  Finger – Painting                                                                    Polega na manipulowaniu farbą przy użyciu dłoni  palców. Wykorzystuje naturalna skłonność do tzw. paćkania się. Walory tej metody to: pomoc w pokonywaniu lęków, uwalnianie się od zahamowań, wzmacnianie wiary we własne siły, pobudzanie ekspresji fantastycznej oraz wartości diagnostyczne. Malowanie palcami jest wykorzystywane do nadania swobody wzorcom ruchowym, do uzyskiwania płynności ruchów.

Metoda Weroniki Sherborne                                                                                                                          Jest prosta, naturalna i możliwa do zastosowania w każdych warunkach, bez konieczności używania przyrządów. Rozwija sprawność fizyczną. Ćwiczymy na boso, w niskich, bezpiecznych pozycjach i bez elementu współzawodnictwa. Po intensywnym wysiłku stosujemy odpoczynek i relaks. Metoda ta nawiązuje do „języka ciała”, czyli ćwiczenia stanowią formę naszego komunikowania się z innymi. Ze względu na swą prostotę i naturalność jest to metoda dla każdego. Każdy może w niej uczestniczyć w takim zakresie, w jakim jest to dla niego możliwe. Nie ma słabych, gorszych, czy smutnych. Wszyscy są aktywni, radośni i zwycięscy. Każdemu coś się uda, każdy zostanie pochwalony i zachęcony do dalszych wysiłków.

Metody twórczych zajęć ruchowych:

Gimnastyka Rudolfa Labana                                                                                                                   Metoda gimnastyki twórczej Rudolfa Labana nazywana jest także metodą improwizacji ruchowej. Daje możliwość podejmowania ruchu zgodnie z własną inwencją twórczą, fantazją, doświadczaniem. Tematyka zadań ruchowych wywodzi się z pięciu zasadniczych tematów:                                                                                              1.Wyczucie (świadomość) własnego ciała.                                                                                                   2.Wyczucie ciężaru i czasu.                                                                                                                               3.Wyczucieprzestrzeni.                                                                                                                                                                         4.Rozwijanie wyczucia płynności ruchu i ciężaru w przestrzeni.                                                              5.Adaptacja ruchów własnych do ruchów partnera lub grupy.

Metoda  Carla Orffa                                                                                                                                 Głównym celem i zadaniem tej metody jest wyzwolenie u dzieci tendencji do samoekspresji i rozwijania inwencji twórczej. Zdaniem C. Orffa muzyka rodzi się z mowy, ruchu i gestu. Wykorzystane i przetworzone na język muzyczny powinno być to, co dziecku najbliższe: słowo, gest, ruch. Zaspokojenie potrzeby ruchu w formie dobranej przez samo dziecko, daje okazję do rozładowania napięć emocjonalnych, do ich odreagowania.

Metoda opowieści ruchowej                                                                                                                       Stworzył ją J. C . Thulin . Istotą tej metody jest obrazowe opowiadanie przez nauczyciela bajki , opowieści , jakiegoś wydarzenia , które skłania dziecko do ruchowego interpretowania usłyszanych treści , a także uaktywnia wyobraźnię dziecka.

Zabawy badawcze, doświadczenia, obserwacje przyrodnicze.                                                                           Naturalną metodą poznawczą stosowaną przez dzieci w wieku przedszkolnym jest aktywność badawcza, która występuje w dwóch postaciach. Pierwsza to samodzielne odkrywanie. Dziecko ma tu pełną swobodę działania, samo wyznacza sobie tempo i czas pracy, ale jednocześnie jest to uczenie się drogą prób i błędów, w którym narażone jest ono na wiele trudności i porażek. Drugi sposób odbywa się pod kierunkiem nauczyciela. Nauczyciel zajmuje tu rolę inicjatora sytuacji, prowokuje do stawiania pytań, udostępnia stosowane metody i pomoce badawcze, ukierunkowuje go podczas badań i eksperymentowania.